میگذره روزها و یه مقداری خیالم از بابتش راحت تره. بهم گفت بابا مامانم دوستت دارن. گفتم مهمه؟ گفت نه که مهم باشه، به اونها ربط نداره نهایتا ولی خب احتمالا ناخوداگاه رو من تاثیر میذاره. گفت بابام داشت به یکی میگفت که الف دوست دختر نایسی داره و با هم خوبن. مامانم گفت پز نده حالا. شروع به کار کرده و از اونهاست که خیلی درگیر کار میشه. تا هفت هشت شب جلسه و اینا. رئیس یه جایی شده و خب میفهمم مسئولیتش بالاست و کارش هم با امریکاست و ساعت اونها فرق داره. ولی خب نمیدونم برنامه مون چطوری میشه با هم. اون میخواد تا هفت و هشت کار کنه و منم ساعت ده میرم برا خواب. صبح ها من زود بیدار میشم و اون میخواد بیشتر بخوایه...البته الان جفتمون خیلی مراعات میکنیم که بیشتر با هم باشیم ولی خب نمیدونم این چه مدت ادامه داشته باشه. از اینکه بیاد تو خونه ی من و محدودم کنه میترسم. تا دیروقت کار کردنش باعث میشه هم من تو خونه خودم آزادی نداشته باشم و هم همراهی اون رو نداشته باشم. یه خونه ی بزرگ و قشنگ هم اومده که میخواد بره ببینه. اگه اون رو بخره که خدا به داد برسه...واقعا نمیدونم چی میشه. تو این سفر کاری که باهام اومده، اصلا بهم خوش نمیگذره. اولا که خونه ای که گرفتیم رو در اختیارش گذاشتم تا کار کنه و خودم بیرونم. دوما اینکه جفتمون شدیدا درگیر کاریم و نهایتا شب بریم یه شام بخوریم و بعد یه فیلم ببینیم بخوابیم. درسته که میریم برا قدم زدن صبح و صبحانه و وقت میذاریم برا هم، ولی فکرم مشغول بوده این مدت و حالم اونقدر عالی نیست... خسته ام. ماه بعدی برام خیلی شلوغه... امیدوارم به خیر بگذره.

رفتارم خیلی کنترل گر هست...مثلا به طرف یاداوری میکنم که "ساعت فلان شد، جلسه داری". یکی نیست بگه "به تو چه؟!" و میدونم که الف خوشش نمیاد.بهش گفتم اگه قهوه رو فقط از روی عادت میخوری، میخوای قهوه بدون کافئین بخور. گفت چرا برات مهمه که من زیاد قهوه میخورم؟! به خودم اومدم دیدم راست میگه...به تخم چپ من که قهوه زیاد میخوره. عذرخواهی کردم گفتم به من ربطی نداره. باید دائم به خودم یاداوری کنم که "به من چه". بذار هر کاری میخواد بکنه. میخوام تمرین و تمرکزم رو این باشه که فقط مراقب خودم باشم و به خودم فکر کنم. روش خودم رو داشته باشم و در موردش حرف نزنم. مثلا اینکه چقدر میخوام غذا بخورم و سالم بخورم و این چیزا رو حتی توضیح ندم. عمل کنم بهشون اونم فقط برای خودم.

دارم یکی دو ماه دیگه میرم خونه جدید و الف میخواد کمکم کنه بازسازیش کنم. یه لیست درست کرده و داره ابزار میخره...بیشتر برا خودش هیجان زده هست که کار بازسازی انجام میده. به نفع منم هست، کلی تو هزینه هام صرفه جویی میشه. آدم منظمی هست و خیلی دقیق و با برنامه. باید ازش یاد بگیرم. فکر کنم بخواد بیاد باهام زندگی کنه...ولی بعیده خونه ش رو اجاره بده...احتمالا میذاره همونجا خالی بمونه. فعلا که تقریبا همه ش با همیم. تو تعطیلات بودم خونه ش و موقع برگشتن باهام اومد. فکر نمیکردم و راستش بدم نمیومد چند روز برا خودم داشته باشم. بابا مامانش رو باز هم دیدم و خوب بود...خیلی اهل حرف زدن و اینا نیستن، حتی بین خودشون. گاهی فکر میکنم نکنه این رابطه تا اخر عمر بمونه...واقعا چند سال براش کافیه... از جهتی ترس از دست دادن دارم. معلوم نیست چی میخوام! ولی فعلا راضی ام و باهاش خوشحالم... ببینم وقتی کار جدیدش رو شروع میکنه چطوری هاست! تو کارش خوب و موفقه ولی خب فکر کنم خیلی زیاد هم انرژی میذاره.